Specyfikacja czystości gazu
|
Nazwa parametru |
Specyfikacja |
|
Czystość wodoru |
99.999% |
|
Tlen |
Mniej niż lub równo 1 ppm |
|
Azot |
Mniej niż lub równo 5 ppm |
|
Dwutlenek węgla |
Mniej niż lub równo 1 ppm |
|
Tlenek węgla |
Mniej niż lub równo 1 ppm |
|
Metan |
Mniej niż lub równo 1 ppm |
|
Wilgoć |
Mniej niż lub równo 3 ppm |
Specyfikacje opakowań
Butle stalowe 40L / 50L
Wprowadzenie gazu
Wodór o wzorze chemicznym H₂ zajmuje pierwsze miejsce w układzie okresowym pierwiastków. Jest to dwuatomowa cząsteczka gazu złożona z dwóch atomów wodoru, które mają wspólną parę elektronów. Wodór jest najmniejszą cząsteczką i najlżejszym gazem w przyrodzie, a jego gęstość wynosi zaledwie jedną-czternastą gęstości powietrza. Jest bezbarwny i bezwonny, a jednocześnie wysoce łatwopalny, dlatego podczas stosowania należy zachować szczególną ostrożność.

Historia odkryć wodoru
Już w XVI wieku szwajcarski lekarz Paracelsus zmieszał opiłki żelaza z kwasem i uzyskał palny gaz, którym był wodór. Nie udało mu się jednak przeprowadzić dalszych badań na ten temat i zaprzepaścić szansę na zapisanie się w historii odkryć pierwiastków chemicznych.
W XVII wieku belgijski naukowiec Jan Baptist van Helmont również przez przypadek zetknął się z wodorem, jednak go nie wyizolował, nie zebrał ani nie zbadał. Robert Boyle, brytyjski chemik, kiedyś przypadkowo zebrał ten gaz, ale też nie przeprowadził odpowiednich badań.
To Henry Cavendish, brytyjski chemik, wykorzystał okazję. W 1766 roku podczas eksperymentu Cavendish przypadkowo wrzucił arkusze żelaza do roztworu kwasu solnego i zauważył dużą liczbę pęcherzyków powstałych w roztworze. Zjawisko to od razu wzbudziło jego duże zainteresowanie. Zebrał gaz metodą wypierania wody i przeprowadził-dokładne badania. Seria wyników eksperymentów wykazała, że gaz eksplodował po zmieszaniu z powietrzem i wystawieniu na działanie otwartej iskry, a po spaleniu w powietrzu wydzielał wodę.
Jako pierwsza osoba, która zebrała i systematycznie badała wodór, Cavendish jest powszechnie uznawany za odkrywcę wodoru w historii chemii. Niemniej jednak, pod wpływem teorii flogistonu, kiedyś uważał ten palny gaz za flogiston.
Dopiero w 1787 roku francuski chemik Antoine Lavoisier oficjalnie zdefiniował wodór jako pierwiastek chemiczny. Ponieważ wodór po spaleniu wytwarza wodę, nazwał ten łatwopalny gaz „wodorem”, co oznacza twórca wody.
Aplikacje
Wodór może być stosowany jako paliwo gazowe, w rafinacji ropy naftowej oraz do produkcji sztucznych śmietanek, takich jak smary i utwardzone oleje. Stosuje się go również do syntezy metanolu, kwasu solnego, amoniaku i innych chemikaliów, spawania i cięcia metali, obserwacji meteorologicznych, topienia szkła i przemysłu metalurgicznego. Dodatkowo pełni funkcję chłodziwa w postaci ciekłego wodoru. W produkcji półprzewodników wodór stosuje się jako gaz równoważący, gaz trawiący, gaz wzorcowy, gaz-punktu zerowego i gaz kalibracyjny, a także stosuje się go do utleniania termicznego, produkcji polikrzemu, wolframu, implantacji jonów, dostarczania gazu nośnego i spiekania.
Środki ostrożności dotyczące stosowania
1. Wodór jest wysoce łatwopalny i wybuchowy. We wszystkich obszarach użytkowania należy zainstalować urządzenia do wykrywania wycieków.
2. Operatorzy powinni nosić-całkowite antystatyczne-kombinezony ochronne.
3. Obszar użytkowania należy trzymać z dala od otwartego ognia i zakazać bezpośredniego narażenia na światło słoneczne.
4. Butle stalowe należy umieścić w bezpiecznym i stabilnym miejscu. Uderzenia i kolizje są surowo zabronione.
5. Do przemieszczania się na krótkich-odległościach używaj wózka ręcznego. Ręczne przenoszenie lub walcowanie cylindrów jest surowo zabronione.
6.Przeprowadzaj regularne przeglądy cylindrów. Dalsze użytkowanie butli niekwalifikowanych jest zabronione.
Popularne Tagi: gaz wodorowy o wysokiej czystości, fabryka w Chinach, producenci gazu wodorowego o wysokiej czystości, analityczne gazy wzorcowe, powietrze wolne od węglowodorów, gazy spektroskopowe







